جراحی تاندون شانه زمانی انجام میشود که پارگی تاندون یا آسیبهای شدید شانه با روشهایی مانند دارودرمانی، استراحت و فیزیوتراپی بهبود پیدا نکند. بسیاری از بیماران تصور میکنند هر درد یا پارگی شانه به معنای نیاز قطعی به جراحی است، در حالی که تصمیم برای انجام عمل به عواملی مانند شدت آسیب، سن، سطح فعالیت و نتایج تصویربرداری بستگی دارد. اگر شما هم به دنبال این هستید که بدانید چه زمانی عمل ضروری است، جراحی چگونه انجام میشود و پس از آن چه مراقبتهایی لازم است، در ادامه این مقاله به تمام این پرسشها بر اساس اصول علمی و تجربه بالینی دکتر حمید هجرتی خواهیم داد.

آیا همه پارگیهای تاندون شانه نیاز به جراحی دارند؟
خیر، همه پارگیهای تاندون شانه به جراحی نیاز ندارند و انتخاب بهترین روش درمان به نوع و شدت آسیب بستگی دارد. در بسیاری از موارد، بهویژه زمانی که پارگی جزئی باشد یا بیمار محدودیت عملکرد قابلتوجهی نداشته باشد، درمانهای غیرجراحی مانند استراحت، مصرف داروهای ضدالتهاب، اصلاح فعالیتهای روزمره، تزریقهای درمانی در موارد منتخب و فیزیوتراپی میتوانند علائم را کاهش داده و عملکرد شانه را بهبود دهند. پزشک پس از معاینه و بررسی نتایج MRI یا سونوگرافی درباره مناسبترین روش درمان تصمیمگیری میکند.
در مقابل، اگر پارگی تاندون کامل باشد، درد شدید ادامه پیدا کند، قدرت شانه به شکل محسوسی کاهش یابد یا بیمار پس از چند ماه درمان محافظهکارانه همچنان نتواند فعالیتهای عادی خود را انجام دهد، جراحی تاندون شانه به عنوان یکی از گزینههای درمانی مطرح میشود. همچنین در افراد جوان، ورزشکاران یا کسانی که فعالیتهای فیزیکی سنگین دارند، ترمیم زودهنگام تاندون میتواند احتمال بازگشت بهتر عملکرد شانه را افزایش دهد. البته تصمیم نهایی باید توسط جراح ارتوپدی و با توجه به شرایط اختصاصی هر بیمار گرفته شود.
بیشتر بخوانید: تنگی کانال مچ دست

مراحل جراحی تاندون شانه در مشهد
جراحی تاندون شانه یک فرآیند پیچیده است که شامل چندین مرحله مختلف است. در ادامه مقاله به توضیح مختصری از هر یک از مراحل این جراحی می پردازیم:
- مشاوره و ارزیابی: قبل از جراحی، بیمار با جراح ملاقات میکند تا وضعیت شانه بررسی شود. آزمایشات تصویربرداری مانند MRI یا X-ray ممکن است انجام شود.
- آمادهسازی بیمار: بیمار باید دستورالعملهای مربوط به رژیم غذایی، مصرف داروها و سایر موارد قبل از جراحی را رعایت کند.
- بیهوشی: جراحی تاندون شانه عمدتا تحت بیهوشی عمومی انجام میشود، اما در برخی موارد از بیحسی موضعی یا منطقهای نیز استفاده میشود.
- برش و دسترسی به تاندون: جراح یک یا چند برش کوچک (در صورت استفاده از روش آرتروسکوپی) یا یک برش بزرگ تر (در صورت استفاده از روش باز) در ناحیه شانه ایجاد میکند. در جراحی آرتروسکوپی شانه، یک دوربین کوچک به نام آرتروسکوپ وارد شانه می شود تا تصاویر داخلی شانه را به نمایش بگذارد.
- ترمیم تاندون: جراح تاندون آسیب دیده را شناسایی کرده و آن را ترمیم یا بازسازی می کند. این مرحله شامل بخیه زدن تاندون به استخوان یا استفاده از پیوند تاندون است. در صورت نیاز، هر گونه بافت آسیب دیده یا استخوان اضافی که باعث مشکل شده باشد نیز برداشته خواهد شد.
- بستن برشها: پس از انجام ترمیم، جراح برش ها را با بخیه یا استپلر می بندد. در انتهای جراحی یک درن برای تخلیه مایعات اضافی در محل برش قرار داده می شود.
- پوشاندن و پانسمان: محل جراحی با پانسمان استریل پوشانده می شود و شانه معمولا در یک اسلینگ یا آتل قرار داده شود تا حالت سکون و راحتی بیشتری برای بیمار فراهم شود.
بیشتر بخوانید: بهترین جراح آرتروسکوپی شانه در مشهد
روشهای جراحی تاندون شانه
انتخاب روش جراحی به اندازه پارگی، محل آسیب، کیفیت بافت تاندون، سن بیمار و تجربه جراح بستگی دارد. امروزه بیشتر جراحیهای تاندون شانه با تکنیکهای کمتهاجمی انجام میشوند، اما در برخی بیماران همچنان جراحی باز یا مینی اوپن بهترین انتخاب درمانی است. هر روش مزایا، محدودیتها و مدت زمان بهبودی متفاوتی دارد و جراح پس از بررسی کامل وضعیت بیمار مناسبترین گزینه را پیشنهاد میکند.
هدف تمام روشهای جراحی، اتصال مجدد تاندون به استخوان، کاهش درد، افزایش دامنه حرکتی و بازگرداندن عملکرد طبیعی شانه است. رعایت برنامه توانبخشی پس از عمل نیز به اندازه خود جراحی در نتیجه نهایی اهمیت دارد.

جراحی آرتروسکوپی شانه
آرتروسکوپی شانه امروزه رایجترین روش ترمیم پارگی روتاتور کاف محسوب میشود. در این روش، جراح از طریق چند برش کوچک، دوربین ظریفی به نام آرتروسکوپ و ابزارهای مخصوص را وارد مفصل شانه میکند و با مشاهده مستقیم ساختارهای داخلی، تاندون آسیبدیده را ترمیم میکند. به دلیل کوچک بودن برشها، آسیب به بافتهای اطراف کمتر بوده و روند بهبودی اغلب سریعتر است.
از مهمترین مزایای این روش میتوان به درد کمتر پس از عمل، کاهش احتمال عفونت، کوچک بودن جای زخم و امکان بررسی همزمان سایر آسیبهای داخل مفصل اشاره کرد. البته در پارگیهای بسیار وسیع یا مزمن ممکن است انجام آرتروسکوپی به تنهایی امکانپذیر نباشد و جراح از روشهای دیگر استفاده کند. مدت نقاهت اولیه اغلب چند هفته است، اما ترمیم کامل تاندون و بازگشت به فعالیتهای سنگین ممکن است بین شش تا دوازده ماه زمان ببرد.
مزایا
- برشهای کوچکتر
- درد کمتر بعد از عمل
- کاهش احتمال عفونت
- بهبود سریعتر زخم
- امکان مشاهده کامل مفصل
معایب
- نیاز به تجهیزات پیشرفته
- وابستگی زیاد به مهارت جراح
- مناسب نبودن برای برخی پارگیهای بسیار وسیع
مدت نقاهت
بسته به شدت پارگی و روند ترمیم، اغلب بین ۶ تا ۱۲ ماه برای بهبود کامل زمان نیاز است، هرچند فعالیتهای سبک زودتر آغاز میشوند.
جراحی باز
در جراحی باز، پزشک با ایجاد برش بزرگتر به تاندون آسیبدیده دسترسی مستقیم پیدا میکند و آن را ترمیم میکند. این روش بیشتر در پارگیهای وسیع، آسیبهای قدیمی یا زمانی که کیفیت بافت مناسب نباشد، کاربرد دارد. همچنین اگر همزمان نیاز به انجام اقدامات جراحی دیگر روی استخوان یا ساختارهای اطراف وجود داشته باشد، ممکن است جراحی باز انتخاب شود.
اگرچه دوره بهبودی اولیه در این روش نسبت به آرتروسکوپی طولانیتر است، اما در برخی بیماران بهترین فرصت برای ترمیم کامل آسیب محسوب میشود. انتخاب این روش به معنای بهتر یا بدتر بودن آن نیست و تنها بر اساس شرایط اختصاصی بیمار انجام میشود.
جراحی مینی اوپن
جراحی مینی اوپن ترکیبی از آرتروسکوپی و جراحی باز است. در این روش ابتدا فضای مفصل با آرتروسکوپی بررسی میشود و سپس از طریق برشی کوچکتر نسبت به جراحی باز، ترمیم اصلی تاندون انجام میگیرد. این تکنیک تلاش میکند مزایای هر دو روش را در کنار هم قرار دهد.
در برخی پارگیهای متوسط یا مواردی که نیاز به دسترسی مستقیم محدود وجود دارد، جراحی مینی اوپن میتواند انتخاب مناسبی باشد. اندازه برش کمتر، آسیب محدودتر به بافت نرم و دید بهتر جراح از جمله دلایل استفاده از این روش در بیماران منتخب است.

اقدامات پیش از انجام جراحی تاندون شانه
آمادگی مناسب پیش از عمل نقش مهمی در کاهش عوارض احتمالی و تسهیل روند جراحی دارد. به همین دلیل، پزشک پیش از تعیین زمان عمل، وضعیت عمومی بیمار، بیماریهای زمینهای، داروهای مصرفی و نتایج آزمایشها را بررسی میکند. رعایت توصیههای قبل از جراحی باعث میشود تیم درمان بتواند عمل را با ایمنی بیشتری انجام دهد و شرایط مناسبی برای ترمیم تاندون فراهم شود.
همچنین بهتر است بیمار پیش از جراحی درباره روند درمان، مدت استفاده از اسلینگ، زمان شروع فیزیوتراپی و محدودیتهای پس از عمل اطلاعات کافی داشته باشد. آگاهی از این موارد به برنامهریزی بهتر برای دوران نقاهت کمک میکند و باعث میشود بیمار با آمادگی بیشتری وارد فرآیند درمان شود.
مهمترین مراقبتهای قبل از جراحی عبارتاند از:
- ناشتا بودن طبق دستور پزشک
- انجام MRI یا سایر تصویربرداریهای مورد نیاز
- انجام آزمایش خون و بررسی وضعیت عمومی بدن
- قطع برخی داروهای رقیقکننده خون با نظر پزشک
- ترک مصرف سیگار و سایر محصولات دخانی چند هفته قبل از عمل
- اطلاع دادن درباره بیماریهای زمینهای و داروهای مصرفی
- هماهنگی برای حضور همراه در روز جراحی
- آماده کردن شرایط منزل برای دوران نقاهت
- برنامهریزی برای شروع جلسات فیزیوتراپی پس از عمل

مراقبتهای بعد از جراحی تاندون شانه
دوران پس از جراحی تاندون شانه به اندازه خود عمل در نتیجه نهایی درمان اهمیت دارد. حتی اگر ترمیم تاندون با موفقیت انجام شود، رعایت نکردن توصیههای پزشک یا شروع زودهنگام فعالیتهای سنگین میتواند روند بهبودی را با مشکل مواجه کند. به همین دلیل، متخصص ارتوپدی و فیزیوتراپیست برای هر بیمار برنامهای متناسب با نوع پارگی، روش جراحی و وضعیت عمومی او تنظیم میکنند.
هدف مراقبتهای بعد از عمل، محافظت از تاندون ترمیمشده، کنترل درد و التهاب، جلوگیری از خشکی مفصل و بازگرداندن تدریجی دامنه حرکتی شانه است. مدت زمان استفاده از اسلینگ، شروع تمرینات و زمان بازگشت به فعالیتهای روزمره در همه بیماران یکسان نیست و باید مطابق نظر پزشک انجام شود.
مهمترین مراقبتهای بعد از جراحی تاندون شانه عبارتاند از:
- استفاده از اسلینگ: اغلب لازم است بیمار چند هفته از اسلینگ استفاده کند تا فشار اضافی به تاندون ترمیمشده وارد نشود. مدت استفاده بسته به نوع جراحی و شدت پارگی متفاوت است.
- نحوه خوابیدن: در هفتههای نخست، خوابیدن به پشت یا نیمهنشسته معمولا راحتتر است. خوابیدن روی شانه عملشده تا زمان اجازه پزشک توصیه نمیشود.
- استحمام: تا زمانی که پانسمان یا بخیهها اجازه ندهند، نباید محل جراحی خیس شود. پس از آن نیز استحمام باید مطابق دستور پزشک انجام گیرد.
- تعویض پانسمان: پانسمان باید در زمان تعیینشده و با رعایت اصول بهداشتی تعویض شود. مشاهده ترشح، قرمزی شدید یا تب باید به پزشک اطلاع داده شود.
- رانندگی: رانندگی تا زمانی که کنترل مناسب دست و شانه بازنگشته و پزشک اجازه نداده است، توصیه نمیشود.
- مصرف داروها: داروهای مسکن، ضدالتهاب یا آنتیبیوتیک باید دقیقاً طبق نسخه مصرف شوند و از مصرف خودسرانه داروها پرهیز شود.
- شروع فیزیوتراپی: تمرینات توانبخشی باید در زمان مناسب آغاز شوند. شروع زودهنگام یا تأخیر بیش از حد هر دو میتوانند روند بهبود را تحت تاثیر قرار دهند.
- بازگشت به کار: زمان بازگشت به محیط کار به نوع شغل بستگی دارد. افراد دارای مشاغل اداری اغلب زودتر از افرادی که فعالیتهای سنگین انجام میدهند، به کار بازمیگردند.

دوران نقاهت جراحی تاندون شانه چقدر است؟
مدت زمان بهبودی پس از عمل پارگی تاندون شانه به عوامل مختلفی مانند اندازه پارگی، روش جراحی، سن بیمار، کیفیت بافت تاندون و میزان همکاری بیمار در انجام تمرینات توانبخشی بستگی دارد. بسیاری از بیماران انتظار دارند بلافاصله پس از عمل بتوانند فعالیتهای عادی خود را از سر بگیرند، اما ترمیم کامل تاندون یک فرآیند زمانبر است و نیاز به صبر و پیگیری دقیق برنامه درمانی دارد.
در هفتههای ابتدایی، هدف اصلی محافظت از تاندون ترمیمشده است و به همین دلیل استفاده از اسلینگ و محدود کردن حرکات شانه اهمیت زیادی دارد. با گذشت زمان و شروع فیزیوتراپی، دامنه حرکتی و قدرت عضلات بهتدریج افزایش پیدا میکند. اگر روند درمان طبق برنامه پیش برود، بیشتر بیماران میتوانند طی چند ماه فعالیتهای روزمره خود را از سر بگیرند، اما بازگشت کامل به ورزشهای سنگین ممکن است تا یک سال زمان ببرد.
| زمان | وضعیت بیمار |
|---|---|
| هفته اول | کنترل درد، کاهش التهاب و استراحت |
| هفته ۲ تا ۶ | استفاده از اسلینگ و شروع حرکات محدود با نظر پزشک |
| هفته ۶ تا ۱۲ | آغاز تمرینات افزایش دامنه حرکتی و تقویت تدریجی عضلات |
| ۳ تا ۶ ماه | بازگشت تدریجی به فعالیتهای روزمره و برخی فعالیتهای ورزشی سبک |
| ۶ تا ۱۲ ماه | ترمیم کاملتر تاندون و امکان بازگشت به فعالیتهای سنگین در صورت تایید پزشک |
فیزیوتراپی بعد از جراحی تاندون شانه
فیزیوتراپی یکی از مهمترین مراحل درمان پس از جراحی تاندون شانه است و نقش مستقیمی در بازیابی حرکت و قدرت شانه دارد. حتی اگر جراحی با موفقیت انجام شود، بدون انجام برنامه توانبخشی مناسب ممکن است بیمار با محدودیت حرکتی، خشکی مفصل یا کاهش قدرت عضلات روبهرو شود. به همین دلیل، اغلب جراحان ارتوپدی آغاز فیزیوتراپی را در زمان مشخصی پس از عمل توصیه میکنند.
برنامه فیزیوتراپی اغلب در چند مرحله انجام میشود. ابتدا تمرینات غیرفعال برای حفظ دامنه حرکت آغاز میشود، سپس تمرینات فعال و در ادامه تمرینات تقویتی به برنامه اضافه خواهند شد. تعداد جلسات در افراد مختلف متفاوت است و به عواملی مانند شدت پارگی، نوع جراحی و روند ترمیم بستگی دارد؛ اما بسیاری از بیماران طی چند هفته تا چند ماه تحت نظر فیزیوتراپیست قرار میگیرند تا عملکرد طبیعی شانه بهتدریج بازگردد.
میزان موفقیت جراحی تاندون شانه
در بسیاری از بیماران، جراحی پارگی تاندون شانه میتواند باعث کاهش درد، افزایش دامنه حرکتی و بهبود عملکرد شانه شود. با این حال، نتیجه درمان در همه افراد یکسان نیست و موفقیت عمل به عوامل متعددی بستگی دارد. مراجعه بهموقع، انتخاب روش مناسب جراحی و رعایت مراقبتهای پس از عمل از مهمترین عواملی هستند که میتوانند بر نتیجه نهایی تاثیر بگذارند.
از سوی دیگر، باید توجه داشت که ترمیم تاندون یک فرآیند زیستی است و سرعت بهبود در افراد مختلف تفاوت دارد. انجام دقیق جلسات فیزیوتراپی، پرهیز از وارد کردن فشار زودهنگام به شانه و پیگیری ویزیتهای دورهای، احتمال دستیابی به نتیجه مطلوب را افزایش میدهد. عوامل موثر بر موفقیت جراحی تاندون شانه عبارتند از:
- سن بیمار
- اندازه و محل پارگی تاندون
- مدت زمان گذشته از آسیب
- کیفیت بافت تاندون
- مهارت و تجربه جراح
- انتخاب روش مناسب جراحی
- انجام منظم فیزیوتراپی
- رعایت کامل مراقبتهای پس از عمل
- پرهیز از فعالیتهای سنگین در دوران ترمیم
بیشتر بخوانید هزینه جراحی تاندون شانه
دکتر حمید هجرتی
برای دریافت نوبت و مشاوره تخصصی ارتوپدی با ما در ارتباط باشید.
عوارض عمل نکردن تاندون شانه چیست؟
عدم درمان تاندون شانه آسیب دیده می تواند منجر به بروز عوارض و مشکلات مختلفی شود. برخی از این عوارض عبارتند از:
- درد مزمن: عدم درمان مناسب می تواند باعث درد مزمن و مداوم در شانه شود که به مرور زمان شدیدتر خواهد شد.
- کاهش عملکرد شانه: آسیب دیدگی تاندون بدون درمان کاهش دامنه حرکتی و ضعف در شانه را به همراه دارد، به طوری که فعالیتهای روزمره و ورزشی را دشوار کند.
- پارگی بیشتر تاندون: یک تاندون آسیب دیده می تواند به تدریج بدتر و در نهایت منجر به پارگی کامل شود که نیاز به جراحی پیچیده تری دارد.
- تشکیل بافت اسکار: عدم جراحی تاندون شانه باعث تشکیل بافت اسکار در محل آسیب خواهد شد و در نهایت سفتی و محدودیت حرکت شانه را به دنبال دارد.
- تغییرات دژنراتیو: تاندون آسیبدیده به تغییرات دژنراتیو منجر شود که ساختار و عملکرد شانه را به شدت تحت تأثیر قرار خواهد داد.
- آسیب به مفصل شانه: عدم درمان م یتواند منجر به آسیب بیشتر به مفصل شانه و ساختارهای اطراف آن شود، از جمله غضروف و مفاصل دیگر.
- کاهش کیفیت زندگی: درد و کاهش عملکرد شانه به طور قابل توجهی کیفیت زندگی فرد را تحت تاثیر قرار داده و فعالیتهای روزمره را مختل می کند.
- افزایش خطر آسیبهای ثانویه: ضعف و ناپایداری شانه منجر به افزایش خطر آسیب های ثانویه مانند کشیدگی یا پارگی عضلات و تاندونهای دیگر می شود.
عدم درمان مناسب تاندون شانه آسیب دیده میتواند به مشکلات جدی و طولانی مدتی منجر شود که اغلب نیاز به درمان پیچیدهتر و طولانی تری دارند. بنابراین، مشاوره با بهترین متخصص ارتوپدی در قوچان و بررسی گزینههای درمانی مختلف بسیار مهم است.

چه زمانی بعد از عمل تاندون شانه میتوان ورزش کرد؟
بازگشت به فعالیتهای ورزشی پس از جراحی تاندون شانه باید بهصورت تدریجی و بر اساس روند ترمیم تاندون انجام شود. اگرچه بسیاری از بیماران پس از کاهش درد تمایل دارند هرچه زودتر ورزش را از سر بگیرند، اما وارد شدن فشار زودهنگام به تاندون ترمیمشده میتواند روند بهبودی را مختل کند. به همین دلیل، زمان شروع هر نوع فعالیت ورزشی باید با نظر جراح ارتوپدی و فیزیوتراپیست تعیین شود.
اغلب ابتدا تمرینات دامنه حرکتی و سپس تمرینات تقویتی آغاز میشوند و در ادامه، بیمار به فعالیتهای ورزشی بازمیگردد. زمان دقیق این روند در افراد مختلف متفاوت است و به عواملی مانند شدت پارگی، روش جراحی، کیفیت ترمیم تاندون و میزان پیشرفت در جلسات فیزیوتراپی بستگی دارد.
زمان تقریبی بازگشت به فعالیتها
| فعالیت | زمان تقریبی* |
|---|---|
| رانندگی | حدود ۶ تا ۸ هفته پس از عمل و با تأیید پزشک |
| شنا | معمولا پس از ۴ تا ۶ ماه |
| بدنسازی | حدود ۵ تا ۶ ماه و بهصورت تدریجی |
| تنیس | حدود ۶ تا ۹ ماه |
| والیبال | حدود ۶ تا ۹ ماه |
| کارهای سنگین | معمولا بین ۶ تا ۱۲ ماه |
هزینه جراحی تاندون شانه در مشهد چقدر است؟
هزینه جراحی تاندون شانه برای همه بیماران یکسان نیست و به عوامل متعددی بستگی دارد. نوع و شدت پارگی تاندون، روش انتخابشده برای جراحی (آرتروسکوپی، جراحی باز یا مینی اوپن)، مدت زمان عمل و تجهیزات مورد استفاده، همگی میتوانند بر هزینه نهایی درمان تاثیر بگذارند. همچنین در برخی بیماران، به دلیل وجود آسیبهای همزمان در ساختارهای شانه، ممکن است اقدامات درمانی بیشتری در حین جراحی انجام شود که این موضوع نیز در برآورد هزینه موثر است.
علاوه بر این، نوع بیمارستان یا مرکز درمانی، دستمزد جراح و تیم بیهوشی، مدت بستری، خدمات پس از عمل و میزان پوشش بیمه پایه یا بیمه تکمیلی از دیگر عواملی هستند که هزینه نهایی را تعیین میکنند. از آنجا که شرایط هر بیمار متفاوت است، امکان اعلام هزینه دقیق بدون معاینه و بررسی تصاویر تشخیصی وجود ندارد. بهترین راه برای اطلاع از هزینه، مراجعه به متخصص ارتوپدی و انجام ارزیابی کامل پیش از برنامهریزی جراحی است.
بهترین جراح تاندون شانه در مشهد کیست؟
انتخاب بهترین جراح تاندون شانه به عواملی مانند تخصص در جراحیهای شانه، تجربه در درمان پارگی روتاتور کاف، تسلط بر تکنیکهای نوین مانند آرتروسکوپی، بررسی دقیق شرایط بیمار و ارائه برنامه درمانی و توانبخشی مناسب بستگی دارد. در واقع، موفقیت جراحی تاندون شانه تنها به انجام عمل محدود نمیشود، بلکه تشخیص صحیح، انتخاب روش درمانی مناسب و پیگیری بیمار پس از جراحی نیز نقش مهمی در دستیابی به نتیجه مطلوب دارند.
اگر به دنبال بهترین جراح تاندون شانه در مشهد هستید، دکتر حمید هجرتی، متخصص ارتوپدی، یکی از پزشکان فعال در زمینه تشخیص و درمان آسیبهای شانه، از جمله پارگی تاندون روتاتور کاف و انجام جراحیهای آرتروسکوپی و ترمیم تاندون شانه هستند. ایشان با بررسی دقیق وضعیت بیمار، استفاده از روشهای تشخیصی مناسب و انتخاب بهترین شیوه درمان متناسب با شرایط هر فرد، تلاش میکنند تا عملکرد طبیعی شانه تا حد امکان بازگردد. همچنین، ارائه برنامه مراقبتی و پیگیری روند بهبودی پس از عمل، از بخشهای مهم درمان تحت نظر ایشان محسوب میشود. البته تعیین اینکه جراحی بهترین گزینه درمانی است یا خیر، تنها پس از معاینه تخصصی و بررسی نتایج تصویربرداری امکانپذیر خواهد بود.
سوالات متداول
جراحی معمولا زمانی توصیه می شود که درمانهای غیرجراحی مانند فیزیوتراپی، داروهای ضد التهابی و تزریقهای استروئیدی نتوانند درد و محدودیت حرکت را بهبود بخشند یا زمانی که پارگی تاندون شدید است.
مدت زمان جراحی معمولا بین 1 تا 2 ساعت است، اما این مدت میتواند بسته به پیچیدگی جراحی و شرایط خاص بیمار متفاوت باشد.
عوارض این عمل شامل عفونت، خونریزی، آسیب به عروق خونی یا اعصاب، تشکیل لخته خون، سفتی شانه و عدم بهبود کامل تاندون است.
درد پس از جراحی معمول است و میتواند با داروهای ضد درد مدیریت شود. فیزیوتراپی نیز به کاهش درد و بازیابی حرکت کمک میکند.
جمعبندی
جراحی تاندون شانه یکی از روشهای موثر برای درمان پارگیهای شدید یا آسیبهایی است که با درمانهای غیرجراحی بهبود پیدا نمیکنند. انتخاب زمان مناسب جراحی، استفاده از روش درمانی متناسب با شرایط بیمار و رعایت مراقبتهای قبل و بعد از عمل، از مهمترین عواملی هستند که میتوانند به ترمیم بهتر تاندون و بازگشت عملکرد شانه کمک کنند.
اگر درد شانه برای مدت طولانی ادامه دارد، دامنه حرکتی دست کاهش یافته یا در انجام فعالیتهای روزمره با مشکل روبهرو شدهاید، بهتر است برای بررسی دقیق علت آسیب و انتخاب مناسبترین روش درمان به متخصص ارتوپدی مراجعه کنید. پس از معاینه، انجام تصویربرداریهای لازم و ارزیابی وضعیت تاندون، پزشک مشخص میکند که آیا درمانهای غیرجراحی کافی هستند یا جراحی تاندون شانه میتواند بهترین گزینه درمانی باشد.